It's all about the rain...

Natuurlijk, jullie denken 'Die gasten zitten lekker in de zon in Australie' nouja, niet altijd dus. Want ook hier is het wel eens tyfes weer. Zoals de laatste dag van ons surfcamp in Spot X. 's Ochtends de laatste surfles en na de lunch gingen we verder richting het noorden met Byron Bay als bestemming. Onderweg, alleen maar regen. Heel veel regen. Kan gebeuren natuurlijk. In Byron aangekomen in het Aquarius Hostel (Aanrader!), was het in iedergeval droog maar om een uur of 7 begon het weer te regenen.. En niet te zuinig ook. Het regende praktisch de hele periode in Byron. Dus na een paar dagen uitgaan maar verder richting Surfers paradise. In de regen.

Maar wederom, daar aangekomen was het droog en zonnig! Lekker in het zonnetje gezeten en een hostel gezocht. Gevonden en meteen maar ff naar het strand genieten van het zonnetje. Van korte duur, want na een minuut of twintig, jawel, regen. Heul veul regen. En dat hield dus ook niet op, behalve drie van de vier keren dat we van de kroeg naar huis liepen. Dus ook hier na 4 nachten weg gegaan. Want het is vrij saai als het de hele dag regent en je niks kunt doen behalve in je hostel zitten en een beetje internetten en films kijken.

Vervolgens door gereden naar Brisbane, waar het verrassend genoeg regende! Heerlijk. Ik hou wel van een beetje water op de weg, de ondergelopen weg. Of van water in de auto, of van water op het ANWB mannetje dat onze auto ging fixen. Of van water waarvan je doorweekt raakt tot in je bilnaad als je van de kroeg naar huis loopt. Afijn, het moge duidelijk zijn.

Dus na een nachtje maar weer doorgereden richting Noosa. En daar gebeurde het! Het was droog! Wat doe je dan? Juist, om 10 uur in je bed liggen en de gemiste slaap van de afgelopen 10 dagen feesten en zuipen in halen.

Overigens moest de auto nog even gefixt worden in Noosa, probleempje met de startmotor, vandaar het ANWB mannetje in Brisbane, en vervolgens bleek ook de pomp van de koeling stuk ofzo (Vraag Wim maar voor details). Kostte weer wat centjes, maar ach, nu lijkt alles het weer goed te doen.

Daarna doorgereden naar een vriendin van mn moeder, woont in Boreen Point vlak naast Noosa. Hier is het ook al drie dagen droog nu dus geen klagen. Ondertussen de Australian Zoo gezien, ik ben geen liefhebber van dieren in een te klein hokje maar goed, de dierentuin van Steve Irwin. Heel erg duur en het geld eigenlijk niet waard. De grootste slang zagen we namelijk op weg naar de dierentuin toe. Onder de wielen van de auto. (Check de foto bovenaan). Vandaag gaan we naar ze zoon van Ellie, Ben, gozer van 22 jaar die van surfen houd. Blijven we daar tot zondag en dan gaan we naar Fraser Island.

Concluderend kan ik zeggen dat wij hier het natste voorjaar sinds 40 jaar mee maken in Australie, maar dat het in Nederland alleen nog maar erger is. Daar uit komt voort, het leven is good Down Under.

Live the moment

Everything you do in life is insignificant,
But its verry important that you do it,
Thats what Gandi said some day,
And it's really in the game called life, wich you play.

Ook Brainpower weet wel hoe het werkt,
Want je moest waarschijnlijk gaan,
Een lied dat je in de gedachten sterkt,
Wat je wil doen, moet je hebben gedaan.

Een maand ondertussen down in OZ,
Dingen worden duidelijk,
Wat is belangrijk in het leven,
Raak niet overal van in de zeik.

Geniet vooral van al het moois,
dat de wereld je kan geven,
Heb geen spijt van wat je doet,
Want dat is het schitterende leven.

Joost is ondertussen al ruim een jaar verdwenen,
Naar de plek waar hij dacht rust te vinden,
Pijn blijft het altijd doen,
Nog steeds iets om je over op te winden.

Moeilijke momenten down under,
Op DefQon hier in OZ,
Nobady said it was easy,
Thats how its gonna be, that is how it was.

But live your life to the max,
And live by the day,
Live and dream if its your last,
Thats the only thing i can say..

Love friends, love family, love every day, love life.
Leef elke dag alsof het je laatste kan zijn.

Geluk.
Marijn

Nieuwe waggie, dus relaxed richting Spot X Surfing..

Het was zo ver. We kregen de auto (Ford Falcon 4.0 V6 Wagon '98)! Nog heel wat gejank met het geld want de creditcard van Wim had een maand limiet waardoor we de auto niet in een keer konden betalen. Gelukkig was mijn overboeking naar mn Ozzie account heel snel gegaan dus konden we alles cash opnemen en op die fiets de auto betalen.

Direct weg gereden, dwars door het drukke verkeer van Syndey. Echt wennen om aan de verkeerde kant te rijden is het dan niet, omdat het gewoon zo druk is dat je automatisch aan de goede kant rijd. Knipperlicht aan de rechterkant is wel effe wennen trouwens. De ruitenwisser is in iedergeval wel getest nu (Die zit nu dus links).

Direct naar Nelson Bay gereden, want zo relaxed de vorige keer dus dat moest ik ook maar effe aan Wimpie showen. Twee nachten gebleven samen met twee Nederlandse dames en vervolgens door getoerd richting Port Macquarie! Daar kwamen we laat aan dus de eerste nacht op een parkeerterrein in de auto geslapen. Volgende dag kwartiertje verder gereden naar een camping waar Christine en Bas (onze vrienden van DefQon!) verbleven en samen met hun de grote Rugby finale gekeken in de kroeg! Erg gezellig.

Dag later weer in de auto geslapen en gekookt op ons eigen gasstel (tent, gasstel + gas, koelbox, opbergkist, pan, muggennetten en nog wat voor maar 125 dollartjes! Tnx K-Mart!) in de berm van een of andere verlaten zandpad langs de Waterfalway.. We lagen verdomme om half 8 al in bed! Doodziek.

Toen aangekomen bij Spot X! Super relaxte plek, eten inclusief drie keer per dag, waar we 5 dagen gaan surfen. Eerste lessen zijn ondertussen achter de rug en het is wel echt super gaaf! Twee keer 's ochtends les gehad en 's middags zelf nog even de nodige oefeningen gedaan. En er moet gezegd worden, oefening baart kunst! Toptalenten al zeg ik het zelf.

Naja wij gaan dus nog effe een paar dagen door met het surfgebeuren, dan verder omhoog richting Byron en Brisbane. En dan zien we wel waar de wind ons brengt!!

Nu eerst maar weer eens een kouwe doppen. Het wordt wel weer eens tijd.

DEF-QON-ONE DOWN UNDER

Eindelijk was het dan zover, rammen in Australie, DEFQON.1 Festival @ The International regatta centre aan de voet van de Blue Mountains. Alsof god invented the Hardstyle music, het was schitterend weer. Heerlijk zonnetje dus de stemming zat er al meteen in toen we rond half 10 naar de trein gingen met een mannetje of 13.

Kaartje ophalen en naar binnen. Happie eten en naar de mainstage. Ohnee, eerst even langs de bar voor een pilsje! Vijf verschillende soorten varierend in prijs van 3 munten (das $7,50) via 3,5 naar 4 munten (Heineken, $10,-!!!) Gelukkig kreeg je voor een leeg blikje een half muntje terug bij de bar en mocht je er 4 per keer inleveren dus twee muntjes voor een potje pils. Evengoed belachelijk duur maar ach, je heb toch je eerste levensbehoefte.

Daarna dus rammen, alle Nederlanders waren lekker herkenbaar door de oranje kleding en ook onze Amsterdamse vriend was goed te herkennen aan een Amsterdam shirt, Amsterdam Paraplu en oranje sloffen. Alle Ozzies waren ook extreem verbaasd dat wij Dutchies gratis naar binnen mochten, terwijl hun $135 moesten betalen. Maarja, wij hebben de Hardstyle tenslotte uitgevonden zo ongeveer dus dat moet beloond worden.

Hele dag schitterend weer gehad, overdag gewoonweg heet en 's avonds koelde het wat af, maar midden in de menigte was het prima te doen. Beter als DefQon Nederland afgelopen keer.

Om 17:00 een grote Partyflock meeting rechtsvooraan bij de Main, staan we daar met een stuk of 100 Nederlanders. Paar mooie fotootjes geschoten door de partyflock fotograaf. Kwam daar ook ineens Christine nog tegen, effe gezellig mee staan babbellen. Was toch met Mysteryland voor het laatst (En voor het eerst ook trouwens, maar dat terzijde).

Verder zou ik zeggen, geniet van de foto's (op Hyves de meeste) dan weet je wat je gemist hebt. Cheers.

No worries @ Nelson Bay...

Zoals bekend was Sydney te duur voor ons, arme studenten uit West Friesland. Daarom zijn we op aanraden van Sandra naar Nelson Bay vertrokken. Maandag middag om 2 uur (2:00 PM!) pakten we de Port Stephens Coach richting Newcastle, welke ons drie uurtjes later voor de deur van ons nieuwe tijdelijke onderkomen afzette. Melaleuca Backpackers. Prachtig Hostel, gebouwd met veel hout en de gebouwen stonden op palen. We werden welkom geheten door de eigenaar Pete. 'Aye lads! howsitgoing? The office is over there, no worries!'. Hij bracht ons ook meteen even op en neer naar de supermarkt waar we een paar potjes pils konden kopen en onze eerste zelf te bereiden maaltijd.

Na een lekker nachtje slapen vroeg Pete ons of we zin hadden om te gaan Sandboarden. Nou dat is me een partijtje gaaf! Je klimt boven op een enorme zandduin en glijd er vervolgens op een houten plank van af. Gaat lekker snel allemaal en we hadden de grootste lol weer met zn allen. Wel slopend dat je elke keer die berg weer op moet sjouwen maar goed, het was het waard. Check het filmpje! (Staat bovenaan ergens voor de gene die dat nog niet door hadden)
De dag erna hadden we niet echt plannen totdat Pete ons op een wandeltocht naar het uitzichtpunt van Nelson Bay wees. Wij als ervaren wandelaars hadden hier uiteraard wel oren naar. Ook onze nieuwe vriendin Stephanie uit Zwitserland wilde wel mee dus Pete bracht ons naar het begin van de wandeling met de krakende ouwe roestbak van hem.

Het uitzicht is echt schitterend op de top zelf en de route daar naar toe. Stranden, rotsen, begroeide hellingen, oceaan, werkelijk alles kom je tegen . En dat terwijl we dus de dag ervoor tijdens het Sandboarden het gevoel hadden dat we midden in de woestijn stonden.Alles kan, alles mag, Down under. Ik zou reclame slogans moeten gaan schrijven als ik mezelf zo terug lees. Boven op het uitzichtpunt spraken we een Australische kerel die papa dag had samen met zijn dochtertje. Hij vertelde ons dat de zonsondergang in Anna bay, wat een minuut of 10 fietsen van het Hostel af is, de mooiste van de hele regio is. Prima. Wij dus die kant op. De man had zeker geen ongelijk, het was mooi. Erg mooi. Pak je dan toch weer even mee op aanraden van een local. Sowieso is dat een tip om goed in je oren te knopen. Ask the locals. Die weten het altijd beter dan de reisgidsen en weet ik wat voor lectuur je allemaal hebt om je informatie vandaan te halen.
's Avonds had Pete de vuurkorf voor ons van stal gehaald. Mooi stoken dus, en dat heeft hij geweten. Tot een uur of 2 gingen we er tegenaan, met de nodige potjes pils en een happie chips af en toe. Erg gezellig met onze (alweer) nieuwe vriendin Iris from Germany. Jammer dat Ajax die nacht geen resultaat wist te boeken tegen de glamour boys van Jose Mourinho, maar er zijn nog 5 wedstrijden te spelen.

De volgende dag nog effe lekker naar het strand geweest met zijn allen, mooi beetje kloten met een balletje enzo. Niet verstandig op blote voeten trouwens. Ik heb nu nog negen en halve teen nagel. Zal wel weer aangroeien dunkt me. No worries @ Nelson Bay
Lekker relaxt weekje gehad dus in Nelson Bay. Nu weer opweg naar Sydney met de bus waar Wim gister aangekomen is. Vanmiddag even voor een auto kijken en dan gaat het morgen gebeuren. DEF-QON-ONE, DOWN UNDER. See ya lads.

Jetlag, Sydney, Nieuwe naam en geld uitgeven.

Daar zijn we dan eindelijk met een lappie tekst uit Australie, het altijd zonnige en warme Australiewaar de sky de limmit is. Waar je geniet met een grote G en de bomen tot de hemel reiken.

Allereerst de groep waarmee we richting Down Under gingen, in het vliegtuig leerden we elkaar allemaal kennen en bleek direct dat we in de groep van 19 personen maarliefst 8 West Friezen hadden. Slap ouwehoeren en pils zuipen was dus het streven. Dat ging ons prima af, alleen konden de lieftallige stewardessen van Catay het minder waarderen en hadden ze ons niet echt verwacht dus al snel was het bier er doorheen. En dan is het nog een heel eind naar Hong Kong. Hong Kong is trouwens een hele apparte stad. Een totaal andere wereld, waar je je ogen uit kijkt. Wel heel bijzonder om te zien. Smalle straatjes, heul veul spleetogen en onderhoud aan gebouwen beperkt zich tot de 2e verdieping. Gelukkig konden we na een uur of 16 weer richting het vliegveld om de reis te vervolgen naar de bestemming waar het allemaal om draait. Australie, Sydney om precies te zijn.

In Sydney werden we opgevangen door twee schatjes van Australian Backpackers, Marleen en Sandra. Gezellig meiden die ons de eerste 5 dagen wegwijs maakten aan de andere kant van de wereld. Uiteraard werd er de eerste avond direct een biertje (Dat is duur hier!!) gedronken in onze (bleek later) stamkroeg O'Maelley's. Ook de volgende dag, de regel dag, eindigden we weer in die kroeg, maar vielen we al snel half in slaap. Dus maar richting het Hostel om een goede nacht te maken. Hoe laat je er ook in gaat en hoe moe je ook bent, door die verdraaide jetlag word je evengoed alweer vroeg wakker, rond een uur of 7. En voor de gene die mij een beetje kennen, dat is vroeg, dat is heel erg vroeg. Normaal start ik pas tegen de middag een beetje op.

De derde dag hadden we een haven cruise met een picknick op het strand, waar Marleen, de reisleidster dus, door de West Friezen in het water gegooid werd. Doorweekte kleren waren het resultaat, maarja, dan had ze maar een bikini aan moeten doen. Niet onze schuld.

Over de West Friezen, twee gasten uit Obdam, eentje uit Berkhout, eentje uit Heerhugowaard en natuurlijk ook Andijk West, konden het prima met elkaar vinden. Als we 18 uur wakker waren op een dag lagen we er ongeveer 16 slap van het lachen. De rest van de groep snapte het dan wel niet maar wij, Kerim, Lex, Tom, Danny en ik hadden de grootste lol.

Zondag maakten we een tocht naar de Blue Mountains. In een woord: Schitterend. Het is neit te beschrijven hoe mooi dit natuurgebied is. Kijk dus vooral de foto's of grijp je kans en boek een vlucht naar Australie om het met eigen ogen te bekijken. Hoogtepunt van de dag was de trap van 1000 treden omhoog waar je opslot rechtsaf kon en zo bij de waterval uit kwam. Daar kon je op staan en daar werd de mooiste plaat van de dag geschoten.

We hadden besloten dat het leven in Sydney wel erg duur was. Je gaat even de stad in, haalt even een broodje, even dit, even dat. Het geld vliegt je zak uit. Na wat rondvragen begrepen we dat we richting Nelson Bay moesten vertrekken, om daar even volledig te chillen voordat we weer in Sydney terug zouden komen voor DefQon One. Maandag dus de bus gepakt en die kant op gereden. Maar daar over later meer....

Ohja, dan nog even de prijsvraag van de week. Ik moet een nieuwe naam hebben. Want al die achterlijke buitenlanders hier kunnen Marijn niet uitspreken. Dus, verzin een nieuwe naam voor Manderijn en win prachtige prijzen! yeah!

No worries, everything s gonna be alright. See ya lads.

Geld genoeg en toch weer niet

Zojuist heb ik maarliefst 2370 euro overgemaakt aan mijn vriendjes van Australian Backpackers. Gelukkig hadden mijn andere vriendjes van de Belastingdienst mij weer een gul gift gedaan waardoor ik dit immense bedrag af kon gaan tikken. En nu zijn we dus echt serieus bezig. Nog 53 dagen en dan begint het einde van de zomer hier in Nederland te naderen. Dus dan ga ik er vandoor, naar het begin van een nieuwe zomer aan de andere kant van de wereld. Totaal dus 15 maanden zomer achter elkaar.

Ga er maar aan staan, 15 maanden lang tegen de hogere temperaturen bestand zijn. Dat gun je je ergste vijand niet, maar als iemand het moet doen dan doe ik het maar.

Maar terug naar dat geld, want daar gaat deze blog over. Zojuist dus de totale reissom overgemaakt waar alles bij in zit zoals mijn retour Australie, een retour Nieuw Zeeland, tussenstop op Bali op de terugweg (Je moet na 8 maanden vakantie toch een maandje bijkomen) en een startpakket bij aankomst in Sydney op 9 september aanstaande. Daar zitten de eerste koude biertjes bij in dus dat leek me wel wat.

Nu fanatiek aan het werk, ja dat kan ik heus wel, om met een rijkelijk gevulde portemonnee die kant op te vertrekken. Dus hard aan het werk met auto's weg brengen en ophalen (vandaag een heerlijke Passat naar Groningen gebracht, kijk dan heb je het zwaar) en vanaf komende maandag twee maal per week aan de slag in Aalsmeer waar Sigrid een baantje voor me geregeld heeft in de Flower Industrie. Om er maar even een mooie naam aan te geven.

Nou nog oppassen dat ik al dat geld niet uit gegeven heb voordat ik vertrek want met Freefestival, Tomorrowland, Megabeach Festival, Kermis Wervershoof, Decibel en Mysteryland zitten de weekenden al weer heerlijk vol. En dan heb ik Kermis POPE nog niet eens genoemd, moet je nagaan.

Het wordt een mooie zomer...