It's raining cats and dogs..

Om jullie allereerst gerust te stellen, wij zitten in Melbourne. Daar is het droog en hebben we geen water op de straten. Maar de berichtgeving in Nederland klopt niet helemaal dus daarom een update uit Australie over het bizarre weer in Queensland, in het bijzonder de regio Brisbane.

Er is daar heel veel regen gevallen, 150mm in een uur afgelopen maandag. Rivieren treden buiten hun oevers en huizen en winkels lopen onder. Momenteel zijn er nog 67 mensen vermist en zijn er 10 mensen overleden (in tegenstelling tot de 19 die in de Nederlandse media gemeld worden). Verwacht wordt wel dat dit aantal nog op gaat lopen. Beelden zijn toch wel schokkend te noemen, kijk het filmpje onderaan dit bericht als voorbeeld. Auto's worden weg gevaagd alsof het niets is, huizen storten in. Dat laatste is overigens niet zo heel vreemd aangezien alle huizen hier voornamelijk uit hout bestaan.

De overstromingen zijn minstens zo erg als de overstromingen van '74, het waterniveau is ongeveer hetzelfde (naar verwachting) maar de gebieden zijn nu een stuk dichter bevolkt, wat natuurlijk meer getroffenen tot gevolg heeft.

Bekenden van mij zitten nu wel in Queenlands, een huisgenoot is gister naar Cairns gevlogen waar het tot nu toe mee valt en een andere maat is opweg naar Brisbane, daar moet hij zijn huur auto inleveren aankomend weekend. Hopelijk gaat hij dat redden.

Kijk nu mee en verwonder je over dit natuurgeweld in Oost Australie.



(En een linkje voor de hyves gebruikers)

Great Ocean Road to our Great Melbourne Life!

Na de Outback beland je automatisch in Adelaide. Aardig stadje, waar we even een paar dagen het nachtleven verkend hebben. Vervolgens verder naar de Great Ocean Road. De kustweg tussen Adelaide en Melbourne.

Heerlijke route om eens lekker te scheuren met de auto trouwens. Mooi bochtig, snelheid varieert tussen de 20 en 100 km/h. Geinig dus. De twee Duitse chicks konden dat minder waarderen overigens, want die waren allebei beroerd toen we aankwamen =)

Helaas troffen we het niet met dit stukje Australie. Ajax - Feyenoord werd afgelast en wij hadden geregeld regen. En als het regent wil je niet de auto uit om naar de, overigens prachtige, kustlijn te kijken. Gelukkig is het als daytrip vanuit Melbourne ook goed te doen, dus dat kunnen we altijd nog een keer gaan doen.

Dan het grote Melbourne nieuws van de week! Na aankomst gingen we direct opzoek naar een shared house in Melbourne. Omdat we hier een week of 6 willen blijven is het lekkerder om een eigen huisje te hebben. Dan kan je een tijdje uit een kast leven in plaats van uit je rugzak. Want dat is toch niet ideaal.

Via Gumtree verschillende opties gevonden en al snel stonden we bij het eerste huis op de stoep. Wat een tering zooi zeg, etensresten OVERAL, beeeeeeeeeergen afwas OVERAL, een groen zwembad... Ehh heb je nog meer plekkies die we kunnen bekijken? Dat had Guy wel. Toen kwamen we ergens waar het zo mogelijk nog erger was. Ramen die ingegooid waren, geen bedden maar slechts een matras op de grond, gaten en scheuren in de muren. Afijn. Wij zagen dat niet helemaal zitten.

Maar Guy de jood bleek nog 2 opties te hebben. Daar moesten we zelf maar even gaan kijken. Eerste optie, direct al een stuk beter en dichter bij het centrum van St Kilda. Ook nog maar effe bij die volgende kijken. Prima! Huis met 15 bedden, grote woonkamer, prima keuken, niet zo smerig als de andere huizen en we konden hier een kamer voor ons tweeen krijgen voor maar 140 dollar per persoon per week. Doen dus.

Dus daar zitten we dan nu, in ons eigen shared house. Stuk beter als een hostel. Vanavond meteen maar even vieren door een biertje te doen met Kees en Martijn de hopers. Hopelijk weten de mannen zich nu wel in te houden en de goon in de maag, daar waar het hoort. Wim is in iedergeval weer een beetje wakker geworden na eergister. Dat is dan weer positief.

Cheers, de groeten vanuit Australie, daar waar het leven goed is!

PS: Waarschijnlijk binnekort een baan als verhuizer. Ook niet verkeerd.

Outback Jack...

Daar gaan we dan, weg van de Oostkust om de outback van Australie te ontdekken. Een stuk ongerepte natuur, woestijn en meer van dat werk. En lange afstanden, voornamelijk lange afstanden. Dag een hadden we 550 kilometer te pakken, om op de tweede dag meteen maar even dik 1000 kilometer te toeren in onze dikke bak.

Slapen doe je in de auto, op een parkeerterrein ergens langs de weg, eten bereid je op een gasstelletje, water drink je uit een 10 liter tank en pils uit de met ijs gevulde koelbox. Cruise control is erg lekker als je de hele dag rechtdoor rijd trouwens, gemiddeld 140/150 km/h dus dat schoot wel lekker op.

Na een paar dagen kwamen we in Alice Springs aan. Weer even in een bed slapen, lekker hoor na een paar dagen auto. Rond Alice heb je de West McDonalds Ranges en iets verder naar het zuiden Uluru, Kings Canion en The Olga's. Zeer bijzonder allemaal. Vooral Uluru is apart. Volledig vlak land en vervolgens ineens een gigantische steen daar midden in. Heilig is dat ding ook nog voor de abby's en van dat volk mag je er ook geen foto's van maken. Van de Ozzie overheid wel, dus toch maar doen. Sinds wanneer wordt een heilig íets'trouwens minder heilig als je er een foto van maak? Rare jongens die Australiers.

Verder naar beneden dan maar, uitgestrekte vlaktes, helemaal niets gewoon. Het lijkt 010 wel. Tot dat we in Coober Pedy aan kwamen. Daar trekken ze Opal uit de grond, grootste Opal velden ter wereld liggen daar. Maar omdat het er in de zomer tot 50 graden kan worden hebben ze het hele dorp onder de grond gebouwd. Geniale oplossing natuurlijk. Wij sliepen dan ook in een grot, 6,5 meter onder de grond. Nadeel van dit dorpje: De kroegen gingen verdomme om 10 uur 's avonds al dicht. Slopend, want we waren zelf bijna door ons pils heen.

Het is moeilijk om te beschrijven hoe de Outback echt is. Het is heel veel hetzelfde maar toch continue anders. Mooie ervaring om daar doorheen te rijden. Ik denk dat jullie het maar met de foto's moeten doen verder. Of vlieg zelf deze kant op.

Na de Sundays ga je verder.. Up North. Gekkenhuis en weg is je geld.

Wat doe je als je van de Whit Sundays af komt? Dan zoek je een maat op die je uit je start week kent. Tom zat toevallig in Townsville en ook Kerim en Lex waren in die buurt aan het werk dus een prima moment voor een reunie weekendje. En dat meost gebeuren op het exotische eilandje Magnetic Island, voor de kust van Townsville.

Zo gezegd zo gedaan, en dus gingen Wim en ik samen met Tom naar Magnetic toe. Daar direct een roze barbie auto gehuurd voor 24 uur zodat we mooi het eiland konden verkennen. Scheuren met dat ding natuurlijk, politie voorbij vliegen met 100km/h waar je overal maar 60 mocht.. Gelukkig kon hij mn snelheid niet meten.

Ondertussen waren we ook een aantal bekenden van Fraser en Sundays tegen gekomen, onder andere John en Kizz. Ook met hun gigantisch veel lol gehad weer op Magnetic. Het verblijf duurde uiteindelijk 2 nachten langer dan gepland omdat we de drankspelletjes niet konden laten lopen. De mooiste was ring of fire aan de andere kant van het eiland waarbij we in anderhalf uur 12 liter goon naar binnen gegoten hadden met 5 man. Dat schoot aardig op dus.

Ook mooi was dat er een local van het eiland naar ons toe kwam bij het hostel met de vraag of we zin hadden om een potje te voetballen. En echt voetbal dus niet dat laffe Ozzie football of weet ik wat. Gewoon met je voet een ronde bal raken. Dat werk. Nouja prima toch, dus wij daar heen met 7 man, daar stond nog een man of 13 a 14 te wachten en er lag een schitterend voetbalveldje op ons te wachten. Andijk zou jaloers zijn op dit biljarlaken. (Oke het was waardeloos maar nog altijd strakker als dat van Andijk). Mooi voetballen dus en ondertussen had die knakker ook nog een mooie hoeveelheid pils en eten voor ons gehaald dus we waren van alle gemaken voorzien. Gratis pils is namelijk nooit weg. Net als gratis eten trouwens.

Na 4 dagen op Magnetic vonden Wim, Daniel, Annemarie en Manon het wel tijd om het eiland te verlaten en zo op dinsdag naar de harddraverij van Townsville te gaan. Nu is het traditie dat iedereen daar in pak/jurk loopt dus Daniel had voor 35 dollar 5 pakken op de kop getikt in een tweedehands zaakje en zo konden we geheel in stijl heen.

Daar aangekomen bleek dat onze box met Goon niet mee naar binnen mocht. Treurig momentje, maar een oplossing was al snel gevonden. Effe om de hoek op het parkeerterrein die box weg gieten met zn allen. Top idee! Toen de beveiliging ons kwam vertellen dat we daar niet mochten drinken ging de laatste slok net naar binnen dus dat kwam allemaal precies goed af.

Daarna naar binnen, beetje naar die paarden kijken enzo, paar biertjes drinken.. En wat moet je na een paar biertjes? Juist, zeiken. Dus ik sta mooi te pissen, zegt die kerel naast me 'Beetje geluk met het wedden?' 'Nee, ik heb nog niet gewed, ik heb de balle verstand van paarden dus ik zou niet weten op welke knol..' 'Dan zou ik nummertje 6 pakken komende race hier.' Wajaaaa waarom niet he, 10 dollar op dat peerd. Zal je net zien, wint die snuiter dus ook nog gewoon met een neuslengte verschil. Dat was 50 dollartjes in de pocket! Zo zie je maar, vertrouw altijd de kerel die naast je staat te pissen.

Na de paardenraces kwamen we terug bij het Hostel Kizz en John weer tegen. En we besloten ook om samen met hun verder te gaan naar Mission Beach. Daar zouden John, Wim en ik onze skydive gaan doen dus dat konden we natuurlijk dan samen gaan doen. Uiteindelijk zijn we vanwege slecht weer eerst doorgereden naar Cairns met deze jongens en hebben we vanaf daar de Skydive gedaan. Maar dat verhaal stond al online dus geen herhaling op wisisweg.blogspot.com.

Cairns dus. Schitterend. Ik denk dat ik daar in 2 weken een aanzienlijke hoeveelheid van mn geld er door heen gejaagd heb. Wat een feest daar elke dag. En wat een drankspelletjes. En wat een kroegen tochten. En wat een kussengevechten elke nacht weer, hoorde je John (uit Zweden) ineens heel hard 'KUSSENGEVECHT', in het Nederlands dus, schreeuwen en dan ging het weer te keer. De nacht voor de skydive sliepen we door die ongein maar een uurtje. Schitterend, echt genieten. Helaas kwam hier een einde aan de tijd met Kizz en John omdat ze naar Nieuw Zeeland vlogen. Mooie tijd met die gasten gehad en dat gaat vast nog wel een keer gebeuren.

Ik heb daarna mn PADI duikcursus gedaan in Cairns. Duiken is echt super vet. Had er in het begin helemaal niet zoveel verwachtingen bij maar eenmaal begonnen was het echt super. Het 'zweven' onder water is echt heel apart en het koraal plus alle beestjes onder water zijn ook super. Foto's staan online dus geniet van wat ik daar allemaal gezien heb. Gelukkig kunnen jullie het met foto's doen trouwens want als je het zelf doet levert dat een gigantische oorontsteking op en daar word je wel effe zuur van. Paracetemolletjes vlogen t barsie (wat overigens alles mee valt want ik weeg nog steeds net zoveel als toen ik van huis ging, 83 kilo ongeveer) in.

Op zondag was ik klaar met duiken en haalde Wim me op om naar Mareeba te gaan. Daar hebben we werk gevonden in de veelbelovende Mango Branche. In deze branche is het de bedoeling dat je de mango's van de bomen af trekt met een pickstick ( :-D ) en in de machine dondert. Klinkt allemaal heel ingewikkeld en dat is het ook, daarom hebben ze intelligente jongens als ons gevraagd om dit werk te doen.

Je merkt al, 6 dagen plukken en je brein begint af te sterven. Het ergste is nog dat je geen ipodje aan mag hebben en dat die machine zoveel lawaai maakt dat je voor geen meter met elkaar kan ouwehoeren dat je dus continue gesprekken met jezelf aan het houden bent. Bizar!! Al vermaak ik me prima met mezelf trouwens. Ik zou wel 9 maanden met mezelf door Australie kunnen reizen.

Nog even wat financiele details dan maar, dat plukken gebeurt 10 uur per dag, a 18,25 (ofzo) bruto per uur. Dat betekend netto iets van 155 dollar per dag. We willen 11 dagen werken, dus dat is 110 uur, dus dat is zo'n 1700 dollar netto. Niet verkeerd natuurlijk.

Komende donderdag zijn we klaar, dan staat Cape Trib en de Waterfall trip road ding op het programma om vervolgens nog effe een laatste keer in Cairns te pilzen en vervolgens volgas naar Alice Springs te scheuren. Vanaf Townsville naar Mount Isa (Halverwege) is het ongeveer 800 km. Dat rossen we dus mooi effe in een dagje dan schiet het aardig op. Volgens Neil, onze hostel eigenaar momenteel, is er tussen Towns en Isa toch geen reet te beleven dus mooi door scheuren met het falconnetje. Al moeten we wel nog even wat maatregelen nemen om ook daadwerkelijk op de plaats van bestemming aan te komen. Zo moeten we wat jerricans voor benzine en water, hondenfluitjes voor op de auto om kangaroo's en walibi's af te schrikken een 12v koelbox/koelkast voor in de waggie en een krat pils. Oh en de auto moet nog gecheckt. Maar daar gaat Wim over want zuks heb ik allegaar geen verstand van vezelf.

De groeten en ik laat wel weer eens wat horen. Of niet. Je weet het niet. Oh en mocht je Skype hebben en het lijkt je really fucking amazing om met mij te beeld bellen, voeg wisisweg effe toe aan je skypelijst en wie weet komt het helemaal goed! Woooooooooooooow!

Skydiving.. Fucking Amazing...

A realy short blog this time, don't have much time but see this amazing video of me jumping out of a plane. It was fucking amazing. I love it and will definatly do it again. Fuck yeah! 14.000 feet baby! (Thats almost 5km)

First two seconds you'll think 'Fuck what is happening!! ' And then, WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOW Amazing!!!

Enjoy...

Amazing Fraser Island, Be Cool in 1770 and Awesome Whit Sundays..

Frazer Island, daar moet je geweest zijn. Iedereen die in Oz geweest is verteld het je en het is waar. Fraser is fantastisch. Mocht ik de loterij ooit een keer gaan winnen, wat me zeer waarschijnlijk lijkt, dan koop ik dat hele eiland. En wellicht nodig ik jullie allemaal uit om een keertje op bezoek te komen.

'It's the biggest Sand Island in the world, of course you'll gonna get sand in places you didn't even know you had'. Luke the guide (awesome guy!) wilde het ons al snel duidelijk maken. Er is veel zand, erg veel zand. En het komt inderdaad terecht op plaatsen waar je het niet verwacht. Al weet ik nog steeds niet in welke plek het zit waarvan ik het bestaan niet weet. Ik ken mn lichaam toch wel vrij aardig na dik 22 jaar.

We gingen met 3 4W drives naar het eiland toe. Prima groep hadden we wederom met naast Wim en ik twee Engelse gasten, een gozer uit Wales, een chick uit Duitsland en een uit Estland. Allereerst reden we naar Lake McKenzie.. Schitterend. Zie de foto's uiteraard of boek een ticket naar Australia! Enorm relaxed strand, kristalhelder water, koud biertje. Prima voor elkaar dus.

Luke zag ons een frisbee hanteren en bracht zelf ook wat mee. Namelijk een boomerang. Een boomerang is eigenlijk een Loser Frisbee, je hebt er geen vrienden voor nodig namelijk. Luke bracht ons ook naar een secret beach een stukje van het normale strand af. Een amazing place, zo wist hij ons te vertellen. Daar aangekomen bleek er een of andere gay fotoshoot te zijn. De ene gozer met zijn blote reet boven water en de ander wilde het maar wat graag op de foto zetten. Ik werd de eerste nacht schreeuwend wakker uit een zeer beangstigende droom, het duurde even voordat dit beeld van mijn netvlies verdwenen was.

Vervolgens het kamp opgezet, slapen in een tentje in je slaapzak, geen matjes, luchtbedden of andere verzachtende omstandigheden. Gewoon met je reet op het zand dus. Of tewel je komt terug als een gebroken man. Maar het is het waard.

Volgende dag naar Hangover creek, even opfrissen van de 80 biertjes die avond daar voor. Daarna naar de champagne pools, ook wel lachen vooral de kleinere die door de zon tot zeer aangename temperaturen opgewarmd waren. De zon deed prima zijn best overigens de hele trip. Liet ik jullie vorige week nog weten dat onze auto bijna in een boot veranderd moest worden, nu hadden (en hebben) we een heerlijk zonnetje en is het een graadje of 28. Goed vertoeven dus op Amazing Fraser en in Australie in het algemeen.

De Engelse gasten wilden graag wat nieuwe Nederlandse woorden leren, dus wat doe je dan, de belangrijkste woorden van de Nederlandse taal. als ze ooit in Nederland komen weten ze hoe ze Dierentuin, Aansteker, Kussengevecht, Kussensloop en swaffellen moeten zeggen. Altijd handig! Als ze het in Nieuw Zeeland nog weten dan ben ik verplicht om ze mijn kaartentrucs uit te leggen.
Dus nogmaals, Fraser Island, go there. Best place on earth. Tenminste van de plaatsen die ik gezien heb tot nu toe..

Vervolgens zijn we naar Agnes Water, ook bekend als Town Of 1770, gereden. Een plaatsje waar eigenlijk niet zoveel te doen is, maar wat je wel echt gedaan moet hebben is de ScooterRoo toer. Een kilometer of zestig touren door de omgeving op mini choppers met een leren jas aan, fake tattoo's in je nek.. Mooi trippie. Tevens de mooiste zonsondergang tot nu toe gezien.

Daarna verder gereden naar Airliebeach, Hometown of the Whit Sundays! Aangekomen kwamen we direcht wat oude bekenden tegen dus de eerste dag in dit dorpje was erg gezellig aan de Lagoon.

Maar natuurlijk, daar ging het niet om. De Whitsundays trip op de Tongara, de snelste (en enige) rode catamaran van de Whit Sundays. Twee nachten, drie dagen zeilen, snorkelen, genieten op deze boot. En ik kan je zeggen, het Whitsundays gebied is schitterend. Niet alleen de eilanden zelf maar ook het koraal en alle gekleurde vissen onderwater (Great Barrier Reef) zijn awesome.

Ook de groep op de boot was erg relax. Wat Engelsen, Nederlanders, een Fransman, uiteraard ook wat Oosterburen en verder nog een handjevol landen waarvan ik de naam vergeten ben. Uiteraard was het elke avond tijd voor de Drinking Games! Ring of Fire, 21, The Witch, Numbers, Fuzzy Duck, G'Day Bruce en ga zo maar door. En het mooiste spel was nog wel het laatste potje tijdens de laatste nacht. Het begon als Fuzzy Duck maar nieuwe regels werden als warme broodjes over de toonbank gesmeten. Niet schelden, niet wijzen, geen getallen, geen yes or no.. En als je Fuzzy Duck verkloot wordt het al snel Does he Fuck, dus je kan beginnen met je twee slokken Goon.

Want uiteraard speel je dit soort zeer hoogstaande spelletjes met Goon. De meest waardeloze drank die ik ooit gedronken heb. Het schijnt wijn te zijn maar bij mijn weten maak je dat van fruit en niet van vis, eieren, melk en noten. Maar goed, het is goedkoop dus je moet wel. En als je het mix met Ginger Ale, wat ook enorm smerig is, blijkt het ineens minder smerig te worden. Let wel, minder smerig, dat is nog ernstig ver weg van 'gaat wel' terwijl 'lekker' helemaal uit het zicht verdwenen is.

Na afloop van de trip was er 's avonds nog een afsluitend feestavondje in de Phoenix bar. Baco's 3 dollar, Hoera! Kannen bier 10 dollar, Yeah Baby!! Keristus, ik ben een gebroken man op het moment. Wim mag zo naar Townsville rijden, kan ik lekker slapen in de auto.

It's all about the rain...

Natuurlijk, jullie denken 'Die gasten zitten lekker in de zon in Australie' nouja, niet altijd dus. Want ook hier is het wel eens tyfes weer. Zoals de laatste dag van ons surfcamp in Spot X. 's Ochtends de laatste surfles en na de lunch gingen we verder richting het noorden met Byron Bay als bestemming. Onderweg, alleen maar regen. Heel veel regen. Kan gebeuren natuurlijk. In Byron aangekomen in het Aquarius Hostel (Aanrader!), was het in iedergeval droog maar om een uur of 7 begon het weer te regenen.. En niet te zuinig ook. Het regende praktisch de hele periode in Byron. Dus na een paar dagen uitgaan maar verder richting Surfers paradise. In de regen.

Maar wederom, daar aangekomen was het droog en zonnig! Lekker in het zonnetje gezeten en een hostel gezocht. Gevonden en meteen maar ff naar het strand genieten van het zonnetje. Van korte duur, want na een minuut of twintig, jawel, regen. Heul veul regen. En dat hield dus ook niet op, behalve drie van de vier keren dat we van de kroeg naar huis liepen. Dus ook hier na 4 nachten weg gegaan. Want het is vrij saai als het de hele dag regent en je niks kunt doen behalve in je hostel zitten en een beetje internetten en films kijken.

Vervolgens door gereden naar Brisbane, waar het verrassend genoeg regende! Heerlijk. Ik hou wel van een beetje water op de weg, de ondergelopen weg. Of van water in de auto, of van water op het ANWB mannetje dat onze auto ging fixen. Of van water waarvan je doorweekt raakt tot in je bilnaad als je van de kroeg naar huis loopt. Afijn, het moge duidelijk zijn.

Dus na een nachtje maar weer doorgereden richting Noosa. En daar gebeurde het! Het was droog! Wat doe je dan? Juist, om 10 uur in je bed liggen en de gemiste slaap van de afgelopen 10 dagen feesten en zuipen in halen.

Overigens moest de auto nog even gefixt worden in Noosa, probleempje met de startmotor, vandaar het ANWB mannetje in Brisbane, en vervolgens bleek ook de pomp van de koeling stuk ofzo (Vraag Wim maar voor details). Kostte weer wat centjes, maar ach, nu lijkt alles het weer goed te doen.

Daarna doorgereden naar een vriendin van mn moeder, woont in Boreen Point vlak naast Noosa. Hier is het ook al drie dagen droog nu dus geen klagen. Ondertussen de Australian Zoo gezien, ik ben geen liefhebber van dieren in een te klein hokje maar goed, de dierentuin van Steve Irwin. Heel erg duur en het geld eigenlijk niet waard. De grootste slang zagen we namelijk op weg naar de dierentuin toe. Onder de wielen van de auto. (Check de foto bovenaan). Vandaag gaan we naar ze zoon van Ellie, Ben, gozer van 22 jaar die van surfen houd. Blijven we daar tot zondag en dan gaan we naar Fraser Island.

Concluderend kan ik zeggen dat wij hier het natste voorjaar sinds 40 jaar mee maken in Australie, maar dat het in Nederland alleen nog maar erger is. Daar uit komt voort, het leven is good Down Under.